Στόχοι της δράσης:  

1. Να αναδειχθούν οι διαφορετικές οπτικές θεώρησης των πραγμάτων, που μπορεί να απέχουν από την πραγματικότητα, αφού ο κάθε άνθρωπος ως οντότητα μοναδική, παρατηρεί, κρίνει και ερμηνεύει με βάση τα βιώματα του, τις νοητικές του ικανότητες και τον προσωπικό του κώδικα αξιών.

2. Να γίνει κατανοητό πως πρέπει να είμαστε δεκτικοί στις κρίσεις των άλλων, όταν αυτές τεκμηριώνονται και στοιχειοθετούνται και όχι σε εκείνες που βασίζονται και αναπαράγουν προκαταλήψεις και στερεότυπα.

3. Να υποδυθούν ρόλους και να βιώσουν μέσω αυτών την θέση των άλλων.

Με αφόρμηση εικονιστικό υλικό ενός ζώου, ενός ανθρώπου και μιας σκάλας με διπλή υπόσταση και λειτουργία, οι μαθητές περιέγραψαν αυτό που έβλεπε ο καθένας τους, χωρίς οι απαντήσεις τους και οι εκτιμήσεις τους να ταυτίζονται πάντα με εκείνες των συμμαθητών

τους. Ως λογική συνέπεια προέκυψε το ζητούμενο: Είναι πολύπλευρη και πολυεπίπεδη η αντίληψη των πραγμάτων, όπως την εισπράττουν οι αισθήσεις μας και την ερμηνεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, αν και τα ερεθίσματα παραμένουν ίδια.

Αμέσως μετά όλοι οι μαθητές πήραν θέση σε συγκεκριμένη διάταξη στην τάξη τους, προκειμένου να συμμετέχουν σε ένα βιωματικό .

Τους δόθηκαν ρόλοι με τους οποίους προσπάθησαν να μπουν στη θέση «του άλλου», «του διαφορετικού.» Ακούστηκαν φράσεις και ξεκινώντας από κοινή αφετηρία κλήθηκαν να μετακινούνται προς τα εμπρός κάθε φορά που οι φράσεις αυτές τους εξέφραζαν, πάντα σε συνάρτηση με το ρόλο τους. Έτσι δημιουργήθηκε μια φυσική απόσταση που χώρισε τους μαθητές σε κατηγορίες, στους προπορευόμενους «προνομιούχους» που δήλωσαν ικανοποιημένοι και ευτυχείς και σε εκείνους που μετακινήθηκαν ελάχιστα ή και καθόλου και βίωσαν το αίσθημα της απογοήτευσης ,της αδικίας και του αποκλεισμού.