Η φιλόλογος του σχολείου, κ. Στέλλα Π. Βουτσά, πραγματοποίησε μια εμβριθή ιστορική αναδρομή στα γεγονότα της περιόδου. Μέσα από την παρουσίασή της, ανέδειξε το χρονικό του ξεριζωμού, τις διεθνείς συγκυρίες της εποχής, καθώς και τη σημασία της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας για την ιστορική δικαίωση και τη συλλογική μας συνείδηση.


Λογοτεχνική και Θεολογική Προσέγγιση: Στη συνέχεια, η θεολόγος κ. Μαρία Φουλατζικλή προσέγγισε το ζήτημα μέσα από τη βιωματική και συμβολική του διάσταση. Συνδέοντας την έννοια της «χαμένης πατρίδας» με την ιερή μορφή της Μητέρας, προχώρησε σε μια συγκινητική ανάλυση δύο εμβληματικών ποντιακών τραγουδιών “Τσάμπασιν” και “η μάνα εν κρύο νερό” . Μέσα από την ερμηνεία των στίχων, αναδείχθηκαν ο βαθύς πόνος της προσφυγιάς, η αδιάρρηκτη σχέση με τις ρίζες και η πνευματική ανθεκτικότητα του ποντιακού στοιχείου.

Πολιτισμική Γέφυρα και Παράδοση:Το τρίτο μέρος της εκδήλωσης «έφερε τον Πόντο στην Κάρπαθο» με έναν δυναμικό τρόπο, χάρη στην καλλιτεχνική επιμέλεια της κ. Παρθένας Μαργέλη καθηγήτριας Γερμανικής Φιλολογίας. Υπό την καθοδήγησή της, παρουσιάστηκαν τέσσερα παραδοσιακά χορευτικά σχήματα. Στα χορευτικά αυτά συμμετείχε με ενθουσιασμό πλήθος μαθητών και καθηγητών του σχολείου μας, μεταδίδοντας στο κοινό τον παλμό, την περηφάνια και τη λεβεντιά της ποντιακής παράδοσης.


Η κορύφωση της βραδιάς επήλθε στο κλείσιμο της εκδήλωσης, όταν μαθητές, εκπαιδευτικοί και παρευρισκόμενοι ενώθηκαν σε έναν μεγάλο, ενιαίο κύκλο για να χορέψουν τον παραδοσιακό χορό «Ομάλ». Η αίθουσα του Μεγάρου μετατράπηκε σε μια μεγάλη ποντιακή γιορτή, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η παράδοση παραμένει ζωντανή, εξελίσσεται και ενώνει τις γενιές μέσα από το κοινό βίωμα.